1. ผู้ศรัทธาจะเชิญชวนสู่การทำความดีและห้ามปรามการทำความชั่ว
“จะเชิญชวนไปสู่ความดีและห้ามปรามมิให้กระทำความชั่ว”
(ซูเราะฮ์อาลิอิมรอน โองการที่ 104)
ส่วนผู้กลับกลอกจะเชิญชวนสู่การทำความชั่วและห้ามปรามการทำความดี
“ซึ่งพวกเขาจะเชิญชวนสู่การทำความชั่วและห้ามปรามการทำความดี”
(ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 67)
2. ผู้ศรัทธาจะรำลึกถึงอัลลอฮ์ (ซบ.) และดำรงไว้ซึ่งการนมาซ
“ดำรงไว้ซึ่งการละหมาด”
(ซูเราะฮ์บะเกาะเราะฮ์ โองการที่ 3)
“คือบรรดาผู้ที่รำลึกถึงอัลลอฮ์ ทั้งในสภาพยืน นั่ง และนอน”
(ซูเราะฮ์อาลิอิมรอน โองการที่ 191)
ส่วนผู้กลับกลอกจะเป็นผู้ที่ลืมอัลลอฮ์ (ซบ.)
“พวกเขาลืมอัลลอฮ์”
(ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 67)
และจะเกียจคร้านในการทำนมาซ
“และพวกเขาจะไม่ทำนมาซ นอกจากจะทำในสภาพที่เกียจคร้าน”
(ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 54)
3. ผู้ศรัทธาจะเป็นผู้ที่บริจาคทาน
“พวกเขาจะบริจาคทาน”
(ซูเราะฮ์บะเกาะเราะฮ์ โองการที่ 3)
ส่วนผู้กลับกลอกจะเป็นผู้ที่ตระหนี่
“และกำมือของพวกเขาไว้ (เพราะความตระหนี่)”
(ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 67)
4. ผู้ศรัทธาเป็นผู้ที่มีสัจจะ ต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ (ซบ.) และไม่เคยขอหยุดพักจากท่านศาสดา (ศ็อลฯ) เลย
“บรรดาผู้ทีศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และวันปรโลกนั้นจะไม่ขออนุมัติต่อเจ้าในการที่พวกเขาจะเสียสละทรัพย์สิน และชีวิตของพวกเขา”
(ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 44)
ส่วนผู้กลับกลอกจะเป็นผู้ที่ฉวยโอกาส ขอหยุดพักและไม่ไปสมรภูมิรบ
“แท้จริงที่จะขออนุมัติต่อเจ้านั้นคือบรรดาผู้ที่ไม่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และวันปรโลก”
(ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 45)
5. ผู้ศรัทธาคือผู้ที่เชื่อฟังปฏิบัติตาม
“ภักดีต่ออัลลอฮ์ และศาสนทูตของพระองค์”
(ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 71)
ส่วนผู้กลับกลอกนั้นคือผู้ที่ทำบาป
“แท้จริงบรรดาผู้กลับกลอกนั้นคือผู้ที่ทำบาป”
(ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 67)
6. พระผู้เป็นเจ้าทรงสัญญาจะประทานสวรรค์แก่ผู้มีศรัทธา
“อัลลอฮ์ได้ทรงสัญญาแก่บรรดาศรัทธาชนชายและบรรดาศรัทธาชนหญิง ซึ่งสวนสวรรค์ทั้งหลายที่มีธารน้ำหลายสายไหลอยู่ภายใต้สวรรค์เหล่านั้น”
(ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 72)
แต่พระองค์ทรงสัญญานรกไว้แก่ผู้กลับกลอก
“อัลลอฮ์ได้ทรงสัญญานรกญะฮันนัมไว้แก่บรรดาผู้กลับกลอกชาย บรรดาผู้กลับกลอกหญิง และผู้ปฏิเสธทั้งหลาย ”
(ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 68)
7. บรรดาผู้ศรัทธาจะเสียใจและร้องไห้จากการที่ไม่ได้รับโอกาสที่จะเข้าร่วมในสมรภูมิรบ
“พวกเขาก็ผินหลังกลับโดยที่นัยน์ตาของพวกเขาท่วมท้วนไปด้วยน้ำตา เพราะเสียใจที่พวกเขาไม่พบสิ่งที่พวกเขาจะบริจาค”
(ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 92)
ส่วนบรรดาผู้กลับกลอกจะดีใจกับการที่ไม่ได้เข้าร่วมในสมรภูมิรบ
“บรรรดาผู้ที่ถูกปล่อยให้อยู่เบื้องหลังนั้นดีใจในการที่พวกเขานั่งอยู่เบื้องหลังของศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์”
(ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 81 และตัฟซีรกะบีร เล่ม 16 หน้า 131)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น