ถาม : การอ่านกุรอานโดยไม่รู้ความหมายจะให้ประโยชน์กับผู้อ่านหรือไม่ ?

ถาม : การอ่านกุรอานโดยไม่รู้ความหมายจะให้ประโยชน์กับผู้อ่านหรือไม่ ?
ตอบ :ถ้าหากเรารู้ถึงความสำคัญของการอ่านกุรอานและถ้าเรารู้ว่าการอ่านกุรอานคือการสนทนากับพระผู้เป็นเจ้าเราจะไม่มีวันทิ้งกุรอานเลยแม้แต่วินาทีเดียวอีกทั้งเราจะไม่วันทิ้งโอกาสที่จะได้รับความจำเริญในการอ่านกุรอานวันละ 50 โองการตามคำสั่งของท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) เลย
กุรอานได้นำเสนอว่าศาสดามุฮัมมัดเป็นผู้ที่อยู่ใต้อำนาจคุ้มครองของอัลลอฮ์ (ซ.บ.) โดยในกุรอานโองการที่ 196 ซูเราะฮ์ อะอ์รอฟกล่าวว่า : “แท้จริงผู้ปกครองของฉันคือผู้ทรงประทานกุรอานและพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองบรรรดาผู้ประพฤติดี” โองการนี้มี 3 ประเด็นที่น่าสนใจคือ
1 : อัลลอฮ์คือผู้ปกครองของท่านศาสดา (ศ็อล ฯ)
2 : พระองค์อัลลอฮ์ผู้ที่เป็นผู้ปกครองของท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) คือผู้ประทานอัลกุรอาน
3 : อัลลอฮ์คือผู้ปกครองและผู้ดูแลผู้ปฏิบัติดีทั้งหลาย
จาก 3 ประเด็นข้างต้นทำให้เราเข้าใจได้ว่า การที่อัลลอฮ์คือผู้ปกครองและผู้ดูแลมนุษย์ทั้งหลายนั้นไม่ได้หมายถึงมนุษย์ทุกคน แต่หมายถึงผู้ที่ปฏิบัติดีเท่านั้นที่จะได้อยู่ภายใต้ความคุ้มครองของอัลลอฮ์ และการที่มนุษย์จะกลายเป็นผู้ปฏิบัติดีได้ก็ต่อเมื่อเขารักและมีความผูกพันกับกุรอานเท่านั้น
การที่กุรอานกล่าวว่า : “แท้จริงผู้ปกครองของฉันคือผู้ทรงประทานกุรอาน” นั้นเป็นคำสั่งที่พระองค์ทรงให้ผู้ที่ต้องการจะอยู่ในกลุ่มผู้ปฏิบัติดีนั้นต้องมีความรักและความผูกพันกับอัลกุรอานซึ่งคำสั่งดังกล่าวแฝงอยู่ในประโยคที่อธิบายถึงคุณลักษณะของพรองค์อัลลอฮ์นั่นเอง และด้วยเหตุนี้เองพระองค์จึงตรัสไว้ในโองการที่ 20 ซูเราะฮ์ มุซซัมมิลว่า :พวกท่านทั้งหลายจงอ่านกุรอานตามที่พวกท่านมีความสามารถ (จะอ่านได้) และการอ่านนี้เองจะเป็นจุดเริ่มต้นไปสู่การมีความผูกพันกับอัลกุรอานถึงแม้ว่าจะไม่เข้าใจความหมายของอัลกุรอานก็ตาม เพราะกุรอานไม่ใช่คำพูดของมนุษย์ธรรมดาที่ถ้าไม่รู้ความหมายก็ไม่มีผลอะไร แต่กุรอานเป็นรัศมีจากเอกองค์อัลลอฮ์ (ซ.บ.) เพียงแค่อ่านอย่างเดียวก็เป็นอิบาดะฮ์แล้ว
ถาม : หนทางที่ดีที่สุดในการอ่านและการทำความเข้าใจกุรอานคืออะไร ?
ตอบ : การอ่านกุรอานที่ดีที่สุดคือการอ่านพร้อมกับทำความเข้าใจกับอัลกุรอานไปด้วย การทำความเข้าใจกุรอานคือในขณะที่เราอ่านกุรอานให้เราประมวลภาพความหมายของโองการต่าง ๆ เข้ามาในสมองของเราและให้เราใช้คำสั่งห้ามหรือคำสั่งใช้รวมทั้งอุทาหรณ์สอนใจที่มีอยู่ในโองการต่าง ๆ เหล่านั้นเป็นเสมือนคำสอนที่กำลังสนทนากับตัวเราเอง ยกตัวอย่างเช่นเมื่ออ่านถึงโองการที่เกี่ยวกับการลงโทษให้เราจินตนาการเสมือนกำลังถูกลงโทษเพื่อให้เราหมั่นขออภัยโทษต่อพระองค์
ทุกครั้งที่เราได้ยินกุรอานให้เราซึมซับความหมายของอัลกุรอานโดยให้มันฝังลึกลงในจิตวิญญานของเรา แต่มันก็ขึ้นอยู่กับใจของเราด้วย หากจิตใจของเราขุ่นมัวจากการทำบาปกุรอานไม่มีวันซึมซับเข้าไปในจิตใจของเราอย่างแน่นอน ซึ่งกุรอานกล่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างชัดเจนไว้ในโองการที่ 24 ซูเราะฮ์มุฮัมมัด ว่า :“พวกเขาไม่ได้ใคร่ครวญในกุรอานเลยหรือ หรือว่าในหัวใจของพวกเขาปิดกลั้นไว้”
การทำบาป การหลงลืมอัลลอฮ์ การหลงใหลในสิ่งล่อลวงของโลกดุนยาจะทำให้หัวใจของเราถูกปิดกลั้นให้พ้นจากทางนำของอัลกุรอาน ความรู้และความจำเริญจากอัลกุรอานจะไม่มีวันเข้าไปมีผลต่อจิตใจของเราได้ ดังนั้นเราจะต้องขจัดสิ่งเหล่านี้ออกไปจากตัวเราให้ได้การขขัดสิ่งเหล่านี้เท่านั้นจะเป็นต้นเหตุไปสู่การเข้าใจความหมายที่แท้จริงของอัลกุรอานนี่คือหนทางที่ดีที่สุดในการอ่านและทำความเข้าใจกุรอาน