ความร้ายแรงของการลงโทษในวันกิยามะฮ์

อัลกุรอานกล่าวไว้ในโองการที่ 12 ซูเราะฮ์ อัลฟุรกอนว่า -

إِذَا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ سَمِعُوا لَهَا تَغَيُّظًا وَزَفِيرًا

เมื่อนรกได้จ้องมองพวกเขาจากที่หนึ่งที่มีระยะทางไกล พวกเขาได้ยินเสียงปะทุ (ของไฟ) และเสียงเดือดพล่าน

ในโองการข้างต้นเป็นการแจ้งข่าวและแสดงให้เห็นถึงความร้ายแรงของการลงโทษในนรก แต่ถ้าสังเกตุจะเห็นว่ากุรอานไม่กล่าวว่า พวกเขา (คนชั่ว) ได้มองเห็นนรกในระยะไกล แต่กลับกล่าวว่านรกได้มองเห็นพวกเขาในระยะไกล เป็นการแสดงให้เห็นว่าไฟนรกก็มีความรู้สึกด้วยเช่นกัน
หากพิจารณาในโองการดังกล่าวมี 2 ประเด็นที่น่าสนใจดังนี้

1 - อัลกุรอานต้องการสื่อให้เห็นว่าไม่จำเป็นที่มนุษย์จะต้องอยู่ในระยะใกล้กับไฟนรกเพื่อที่จะได้รู้สึกถึงความร้อนแรงและความน่ากลัวของนรก ความรุนแรงของการลงโทษในไฟนรกสามารถรับรู้ได้ในระยะไกล ซึ่งในบางฮะดิษกล่าวว่าระยะห่างที่กล่าวในกุรอานนี้มีระยะห่างถึง 1 ปีด้วยกัน

2 - อัลกุรอานได้อธิบายถึงลักษณะของไฟในนรกโดยใช้คำว่า تغيظ ซึ่งรากศัพท์ของคำ ๆ นี้มีความหมายว่าความโกรธอย่างรุนแรง เป็นการชี้ให้เห็นถึงความรุนแรงของการลงโทษในนรก

ดังนั้นจากโองการนี้แสดงให้เห็นว่าไฟนรกอันร้อนแรงนี้กำลังเฝ้าดูเหยื่อของมันเหมือนกับที่สัตว์นักล่าทั้งหลายที่คอยจ้องที่จะตะครุบเหยื่อของพวกมันอยู่